Net als andere veengebieden, kampt Laag Holland met bodemdaling als gevolg van ontwatering voor de landbouw. Tegelijkertijd is er een forse uitstoot van CO2 door de oxidatie van het veen. Met ons ontwerpend onderzoek laten we zien hoe het historisch landschap aanknopingspunten biedt voor nieuwe vormen van landbouw en innovaties op het gebied van waterbeheer. Daarbij ontvouwen we ruimtelijke perspectieven voor vier landbouwtrends: schaalvergroting, korte ketens, nieuwe teelten, en ecosysteemdiensten.
Laag Holland wordt gekenmerkt door veenweidegebieden met brede sloten, hoge waterstanden en historisch waardevolle droogmakerijen. Net als andere veengebieden kampt Laag Holland met bodemdaling als gevolg van ontwatering en ten behoeve van de landbouw, met als gevolg: verzakkingen van wegen en huizen, toenemende kosten voor waterbeheer en een forse uitstoot van CO2 door de oxidatie van het veen. Dat betekent dat er iets moet veranderen; het huidige beheer van veenweiden is niet houdbaar zonder het waterpeil telkens verder te verlagen.
